A lubią jeszcze powikłaną zgrają

Spłoszyć się nagle o samej północy

Albo udawać, że tylko udają

Uległość niebu i hołd swej niemocy...

I lubią patrzeć wskroś nieba opary

I nie znajdować błękitnej przyczyny

Narodzin, którym słoneczne zegary

Nie dały jednej, śmiertelnej godziny.

Lubią się jeszcze skarżyć, nie żalić

na kwiatów wonność, na słońca uduszność,

I na ten ogień, co nie chce ich spalić,

I na istnienia całego niesłuszność!



A potem na wznak kłaść się na niebiosy,

spłatać ramiona i rozplatać włosy


Bóg mnie opuścił - nie wiem czemu...

Źle Mu w niebiosach! Wiem, że źle Mu...



Ojciec mój tak swą śmierć przeoczył,

Że idąc do dom - w grób się stoczył.



Siostra umarła z łez i z głodu,

A wszyscy mówią: "Bez powodu!"



A brat mój tak się z bólem ścierał,

Żem nasłuchiwał, gdy umierał...



Kochanka moja teraz ginie, 

Żem ją pokochał w złej godzinie.



A ja - nim miasto w mroku zaśnie -

Idę ulicą, idę właśnie...