Odtrąciłaś dłoń moją...Zachmurzona zorza

Przeobraża świat.

A zawołał cię właśnie z pobliskiego łoża 

Umierający brat



Pobiegłaś i wróciłaś...Już nie żył... A w niebie

Chmurom się złocił - los.

Szepnęłaś: "Odtąd tylko należę do ciebie." -

I w łzach się złamał głos.



I nie patrząc ci w oczy, spytałem półgłosem:

"Czy wiedział?..."Rzekłaś: "Tak." -

Za oknem, myśl o dalach wzniecając ukosem,

Przemknął na zawsze - ptak.


A oni właśnie najtrwalej, najdzielniej

Mogliby kochać - od nocy do świtu -

Podobni mewom w zatokach błękitu,

Tym od nich różni, że tak nieśmiertelni.

Oni to właśnie zmyśliliby krocie

Pieszczot zawiłych, nieznanych na ziemi,

I niestrudzeni byliby w pieszczocie,

I niestrudzeni - i wielcy - i niemi!

Bo dla nich tylko, zaprawdę, że dla nich

Przyjdzie ta miłość, co światy ogranie!

Jam śledził w niebie poloty ich sarnie

I lęk błękitny w ich źrenicach łanich!



Jam słyszał nieraz, że szemrzą, jak płomień,

Skrzydłem, utkanym z tęcz i oszołomień!