Odtrąciłaś dłoń moją...Zachmurzona zorza

Przeobraża świat.

A zawołał cię właśnie z pobliskiego łoża 

Umierający brat



Pobiegłaś i wróciłaś...Już nie żył... A w niebie

Chmurom się złocił - los.

Szepnęłaś: "Odtąd tylko należę do ciebie." -

I w łzach się złamał głos.



I nie patrząc ci w oczy, spytałem półgłosem:

"Czy wiedział?..."Rzekłaś: "Tak." -

Za oknem, myśl o dalach wzniecając ukosem,

Przemknął na zawsze - ptak.


Bywają ognie - podobne do ciszy,

Co na przechodnia w zaroślach czatuje...

Takich się ogniów nie widzi, lecz słyszy -

Nawet nie słyszy, lecz raczej zgaduje.

Serca im w piersi wonieją, jak róże -

Lecz im nie wolno korzystać z róż mocy,

Ni czarów własnych nadużyć po nocy,

Ni łkać, ni wątpić, ni konać w lazurze!

Nie wolno modlitw gałązki jednej,

Niesionej Bogu ku czoła ozdobie,

Przełamać stopą - lub przyśnić się tobie

W postaci nagiej, zuchwałej dziewczyny!...



Więc próżno patrzą w słoneczność dokolną,

Bo im ni kochać, ni szaleć nie wolno.