Odtrąciłaś dłoń moją...Zachmurzona zorza

Przeobraża świat.

A zawołał cię właśnie z pobliskiego łoża 

Umierający brat



Pobiegłaś i wróciłaś...Już nie żył... A w niebie

Chmurom się złocił - los.

Szepnęłaś: "Odtąd tylko należę do ciebie." -

I w łzach się złamał głos.



I nie patrząc ci w oczy, spytałem półgłosem:

"Czy wiedział?..."Rzekłaś: "Tak." -

Za oknem, myśl o dalach wzniecając ukosem,

Przemknął na zawsze - ptak.


Com uczynił, żeś nagle pobladła?

Com zaszeptał, żeś wszystko odgadła?

Jakże milcząc poglądasz na drogę!

Kochać ciebie nie mogę, nie mogę!

Wieczór słońca zdmuchuje roznietę.

Nie te usta i oczy już nie te...

Drzewa szumią i szumią nad nami

Gałęziami, gałęziami, gałęziami!



Ten ci jestem, co idzie doliną

Z inną - Bogu wiadomą dziewczyną,

A ty idziesz w ślad za mną bez wiary

W łez potęgę i w oczu swych czary

Idziesz chwiejna, jak cień, co się tuła

Wynędzniała, na ból swój nieczuła

Pylną drogę zamiatasz przed nami

Warkoczami, warkoczami, warkoczami!