Odtrąciłaś dłoń moją...Zachmurzona zorza

Przeobraża świat.

A zawołał cię właśnie z pobliskiego łoża 

Umierający brat



Pobiegłaś i wróciłaś...Już nie żył... A w niebie

Chmurom się złocił - los.

Szepnęłaś: "Odtąd tylko należę do ciebie." -

I w łzach się złamał głos.



I nie patrząc ci w oczy, spytałem półgłosem:

"Czy wiedział?..."Rzekłaś: "Tak." -

Za oknem, myśl o dalach wzniecając ukosem,

Przemknął na zawsze - ptak.


Przychodzą nieustannie z tamtej strony ciszy

Psy, wierzby, nagłe sady, ćmy białe, ćmy szare

I próżnię zapełniają, gdzie czasem brak myszy,

By zasklepić czymkolwiek w świat wyziorną szparę.



Przychodzą potłumione zielenią otchłanie,

I dziewczęta, co w oczach dźwigają los nieba - 

I obłoków nad ziemią srebrne górowanie

I ta wiara, że właśnie tak trzeba, tak trzeba...



I przychodzą modlitwy o większą tęsknotę,

Źli bogowie, złe wiosny i mgła zagrobowa,

Bzy bez jutra, bez wczoraj, ćmy czarne, ćmy złote

I ty, co tak się smucisz, gdy piszesz te słowa...